Όταν η ΑΕΚ νίκησε τον πόλεμο (pics & video)
- Κώστας Καραγιαννόπουλος
- 7/4/2026 11:00
Η σημερινή ημερομηνία φέρνει στη μνήμη της ΑΕΚ ένα από τα πιο ξεχωριστά και συγκλονιστικά κεφάλαια της ιστορίας της. Στις 7 Απριλίου 1999, Μεγάλη Τετάρτη, εν μέσω των ΝΑΤΟϊκών βομβαρδισμών στη Σερβία, η ομάδα της «Ένωσης» ταξίδεψε στο Βελιγράδι για να δώσει φιλικό αγώνα με την Παρτιζάν, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα ειρήνης και αλληλεγγύης σε έναν λαό που δοκιμαζόταν.
Με πρωτοβουλία του Δημήτρη Μελισσανίδη και τη συμμετοχή της πλειονότητας των παικτών και του ποδοσφαιρικού τμήματος, η αποστολή της ΑΕΚ πραγματοποίησε ένα ταξίδι υψηλού ρίσκου. Παρ’ όλα αυτά, τα πέντε πούλμαν που αναχώρησαν μέσω Βουδαπέστης ήταν γεμάτα: Ποδοσφαιριστές, φίλαθλοι, δημοσιογράφοι, συνοδοί, αλλά και προσωπικότητες εκτός ποδοσφαίρου, όπως ο Μανώλης Γλέζος.
Η άφιξη στο Βελιγράδι συνοδεύτηκε από έντονη συγκίνηση, με τους Σέρβους να υποδέχονται την ελληνική αποστολή με ψωμί και αλάτι, σύμβολο της σερβικής φιλοξενίας. Μετά από επίσκεψη στο Προεδρικό Μέγαρο, όπου μεταφέρθηκε το μήνυμα συμπαράστασης του ελληνικού λαού, η ομάδα κατευθύνθηκε στο γήπεδο της Παρτιζάν.
Οι παίκτες των δύο ομάδων μπήκαν μαζί στον αγωνιστικό χώρο, κρατώντας πανό με το μήνυμα «NATO stop the war, stop the bombing» και φορώντας τον χαρακτηριστικό στόχο στις φανέλες τους. Ο αγώνας, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Στο 68ο λεπτό, με το σκορ στο 1-1 (σκόρερ οι Ματέγια Κέζμαν και Πάρης Ζουμπούλης), οι φίλαθλοι εισέβαλαν ειρηνικά στο γήπεδο, διακόπτοντας την αναμέτρηση.
Σέρβοι και Έλληνες έγιναν μια αγκαλιά, με τους πρώτους να ευγνωμονούν τους δεύτερους γι’ αυτή την πράξη αδελφοσύνης και αυταπάρνησης. Εν συνεχεία, η ελληνική αποστολή μπήκε στα πούλμαν για να προλάβει να περάσει τα σερβο-ουγγρικά σύνορα πριν νυχτώσει, αφού οι βομβαρδισμοί ξεκινούσαν όταν έπεφτε το σκοτάδι. Από την άλλη, οι ντόπιοι προετοιμάστηκαν για μια ακόμα -από τις συνολικά 78- νύχτες στα καταφύγια,
«Αυτό που έκανε η ΑΕΚ ήταν κάτι το ανατριχιαστικό» δηλώνει στο aekfc.gr ο Ηλίας Ατματσίδης που είχε ζήσει εκείνο το ιστορικό διήμερο μαζί με τους τότε συμπαίκτες του. «Είναι μια πράξη-κόσμημα στην ιστορία μας. Όταν λέμε ότι είναι διαφορετικό να είσαι ΑΕΚ, από κάτι τέτοιες πράξεις καθορίζεται. Μόνο η ΑΕΚ θα μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο. Κι όπως όλες οι μεγάλες αποφάσεις, δεν ήταν καθόλου εύκολη. Δεν είναι απλό να ξεκινήσεις να πας σε μια εμπόλεμη ζώνη. Κανείς δεν μας υποχρέωσε και ήταν σεβαστό αν κάποιοι δεν ήθελαν αν ακολουθήσουν. Οι περισσότεροι, όμως, είπαμε ναι χωρίς δεύτερη σκέψη. Είχαμε χρέος να βρεθούμε κοντά σε έναν λαό που δοκιμαζόταν».
Η χειρονομία της ΑΕΚ έχει μείνει ανεξίτηλη στον χρόνο. Ήταν η μοναδική ομάδα που αψήφησε τις βόμβες και τον πόλεμο, κερδίζοντας την αιώνια εκτίμηση του αδελφού σερβικού λαού. Με τη στάση της, η ΑΕΚ έδωσε κουράγιο στους δοκιμαζόμενους Σέρβους και πρόσθεσε στο ενεργητικό της έναν «τίτλο» που την κάνει να αισθάνεται ιδιαίτερα υπερήφανη. Έναν τίτλο τιμής που τη συνοδεύει και την κάνει να αισθάνεται βαθιά υπερήφανη και μοναδική.
Αξίζει να αναφέρουμε, και τους ποδοσφαιριστές των δύο ομάδων που συμμετείχαν σε εκείνο τον αγώνα.
Παρτιζάν (προπονητής Λιούμπισα Τουμπάκοβιτς): Νταμιάνοβιτς, Κράσοβιτς, Σάβιτς, Σανόγεβιτς, Στογιάνοβιτς, Βούκοβιτς, Ιλιτς, Ιβιτς, Μπιέκοβιτς, Τόμιτς, Κέζμαν.
ΑΕΚ (προπονητής Όλεγκ Μπλαχίν): Ατματσίδης (29’ Μιχαηλίδης - 40’ Κουρκούνας), Κοπιτσής (40’ Κωστένογλου), Μπαμπούνσκι (42’ Καψής) Καλιτζάκης, Τσέκολι (46’ Ζήκος), Κατσαβός, Σαβέβσκι (32’ Κασάπης), Μαλαδένης, Μιλοβάνοβιτς, Ζουμπούλης, Νικολαΐδης.
