Πογιέτ: «Είμαι έτοιμος να αναλάβω την Ουρουγουάη – Έμαθα πολλά από την Ελλάδα»
- Agones team
- 13/7/2026 10:29
Ο πρώην ομοσπονδιακός τεχνικός της Ελλάδας παραχώρησε εκτενή συνέντευξη στην Ovación, στην οποία σχολίασε την αποτυχημένη πορεία της Ουρουγουάης στο Μουντιάλ, τα προβλήματα στα αποδυτήρια, τις μεθόδους του Μπιέλσα και το ενδεχόμενο να αναλάβει ο ίδιος την εθνική ομάδα της χώρας του.
Παράλληλα, ο 58χρονος Ουρουγουανός προπονητής αναφέρθηκε στη σύγχρονη εξέλιξη του ποδοσφαίρου, υποστηρίζοντας ότι ο Πεπ Γκουαρδιόλα «επανάστασε το ποδόσφαιρο», αλλά ταυτόχρονα δημιούργησε μια τάση που πολλοί προσπαθούν λανθασμένα να αντιγράψουν χωρίς να διαθέτουν τις ίδιες προϋποθέσεις. Εξέφρασε επίσης την πεποίθηση ότι η Γαλλία παραμένει το μεγάλο φαβορί για την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου, ενώ χαρακτήρισε τη Νορβηγία ως την ευχάριστη έκπληξη της διοργάνωσης.
Αναλυτικά η συνέντευξη του στην Ovación:
— Ποια είναι η αποτίμησή σας για την πορεία της Ουρουγουάης στο Μουντιάλ;
«Νομίζω ότι, σε σχέση με αυτό που ήθελε να παρουσιάσει ο Μπιέλσα, είδαμε περισσότερα απ’ όσα πιστεύει ο κόσμος. Οι Ουρουγουανοί πάντα εστιάζουμε στο αποτέλεσμα. Το δεύτερο ημίχρονο απέναντι στη Σαουδική Αραβία ήταν εξαιρετικό, ίσως η καλύτερη εμφάνιση της τελευταίας χρονιάς. Το παιχνίδι με το Πράσινο Ακρωτήρι ήταν πολύ περίεργο. Η ομάδα ξεκίνησε άσχημα, βρέθηκε πίσω στο σκορ, αντέδρασε, όμως στο δεύτερο ημίχρονο μπήκε πολύ νωθρά, κάτι δύσκολο να εξηγηθεί. Στο τελευταίο παιχνίδι με την Ισπανία είδαμε την ομάδα περισσότερο εναρμονισμένη με τις ιδέες του Μπιέλσα, παίζοντας ένας προς έναν σε όλο το γήπεδο και δυσκολεύοντας αφάνταστα την Ισπανία. Το πρόβλημα είναι ότι όλοι στεκόμαστε στο γεγονός πως αντιμετωπίσαμε δύο ομάδες που θεωρητικά έπρεπε να νικήσουμε και τελικά δεν τα καταφέραμε.»— Πιστεύετε ότι οι εσωτερικές συγκρούσεις επηρέασαν την πορεία της ομάδας;
«Ναι. Όταν μπαίνεις στο γήπεδο, προσπαθείς να ξεχάσεις όσα συμβαίνουν έξω από αυτό. Όμως δεν είναι το ίδιο να αγωνίζεσαι όταν όλα κυλούν φυσιολογικά και όταν έχει προηγηθεί μια περίοδος εντάσεων, συναντήσεων με τον προπονητή, αιτημάτων να αλλάξει τον τρόπο που μιλά, αλλά και όλα όσα είχαν συμβεί την προηγούμενη χρονιά. Υπάρχει διαφορετική ένταση. Μπορεί να επηρεάζει περισσότερο κάποιους παίκτες και λιγότερο άλλους, αλλά αν επηρεάζει έστω έναν ή δύο, τότε ήδη δημιουργείται πρόβλημα γιατί αποσταθεροποιείται η ομάδα.»
— Ήταν λάθος της Ομοσπονδίας να διατηρήσει τον Μπιέλσα μέχρι το τέλος;
«Αυτό που είπατε είναι ακριβώς αυτό που προσπαθώ να αποφεύγω ως προπονητής. Θέλω οι ποδοσφαιριστές να μπαίνουν στο γήπεδο χωρίς δικαιολογίες. Ο τρόπος με τον οποίο εξελίχθηκε η σχέση με τον προπονητή δημιούργησε δικαιολογίες. Μετά τον αποκλεισμό όλοι λένε "το ξέραμε ότι θα γίνει έτσι". Δεν μου αρέσει αυτό. Η Ομοσπονδία πήρε την απόφαση να στηρίξει τον προπονητή μέχρι τέλους και πρέπει να αναλάβει την ευθύνη αυτής της επιλογής. Όπως είχε ευθύνη όταν αποφάσισε να τον κρατήσει μετά τα προβλήματα του Δεκεμβρίου, έτσι έχει ευθύνη και για τον τρόπο που τελείωσε η ιστορία.»
— Ποια είναι η γνώμη σας για τις μεθόδους του Μπιέλσα;
«Μου αρέσουν οι διαφορετικοί προπονητές και ο Μαρσέλο Μπιέλσα είναι μοναδικός. Όλοι ήξεραν πώς είναι όταν ανέλαβε την εθνική και όλοι ενθουσιάστηκαν. Η αρχική αντίδραση των παικτών ήταν εντυπωσιακή, όμως στη συνέχεια άρχισαν τα προβλήματα. Όταν οι φήμες αρχίζουν να κυκλοφορούν, μένουν. Το επιβεβαίωσε και ο Λουίς Σουάρες όταν μίλησε δημόσια. Εκεί πλέον φάνηκε ότι υπήρχε σοβαρό θέμα στη σχέση προπονητή και παικτών. Είναι μια κατάσταση που μόνο ο ίδιος ο προπονητής μπορεί να διαχειριστεί, ανάλογα με τον χαρακτήρα και τον τρόπο λειτουργίας του. Και αυτό πρέπει να το σεβαστούμε.»
— Είναι θέμα τρόπου δουλειάς ή ηγεσίας;
«Δεν τον γνωρίζω προσωπικά, αλλά θα ήθελα πολύ να παρακολουθήσω μια προπόνησή του και να τον ακούσω να μιλά. Αν κάποια μέρα συναντηθούμε, θα ήθελα να τον ρωτήσω αν με θυμάται ως ποδοσφαιριστή. Πιστεύω ότι με τα δικά μου χαρακτηριστικά δύσκολα θα μπορούσα να αγωνιστώ σε ομάδα του Μπιέλσα. Δεν ήμουν γρήγορος παίκτης. Έπρεπε να προβλέπω τις φάσεις και να χρησιμοποιώ την ποδοσφαιρική μου αντίληψη. Δεν ξέρω αν στο ποδόσφαιρο του Μπιέλσα θα είχα τον απαραίτητο χρόνο να σκεφτώ. Θα ήταν όμως μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συζήτηση.»
— Έγινε πολύς λόγος για τη μείωση της διάρκειας των ομιλιών του. Πώς προσεγγίζετε εσείς τους παίκτες;
«Χρειάζεται ισορροπία. Σήμερα, με την τεχνολογία, μπορείς να μεταδώσεις τα πάντα πολύ πιο σύντομα. Δεν ξέρω πόσο διαρκούσαν οι ομιλίες του Μπιέλσα. Κανείς δεν το είπε. Δεν είναι το ίδιο να μειώσεις μια ομιλία από μία ώρα στα πενήντα λεπτά ή από τριάντα στα είκοσι. Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι οι σημερινοί ποδοσφαιριστές ζουν σε έναν κόσμο όπου όλα γίνονται άμεσα. Έχουν μικρότερη υπομονή. Με εντυπωσίασε όμως ότι ο Μπιέλσα έκανε αυτή την παραχώρηση. Εγώ προτιμώ, αν είναι να αποτύχω, να αποτύχω εφαρμόζοντας αυτά που πιστεύω εγώ και όχι αυτά που μου υπαγορεύουν οι άλλοι. Γιατί οι άλλοι δεν θα αναλάβουν ποτέ την ευθύνη της δουλειάς μου.»
— Πώς εξηγείτε ότι σήμερα όλοι προσπαθούν να αντιγράψουν το ποδόσφαιρο του Γκουαρδιόλα;
«Είναι πολύ απλό. Γνωρίζω αρκετά καλά τον Πεπ. Δεν είμαστε φίλοι, αλλά παίξαμε πολλές φορές αντίπαλοι στην Ισπανία. Πάντα του λέω ότι είναι απόλαυση να βλέπεις τις ομάδες του, αλλά πιστεύω ότι επανάστασε το ποδόσφαιρο. Ο Γκουαρδιόλα... κατέστρεψε το ποδόσφαιρο. Το κατέστρεψε γιατί όλοι θέλουν να τον αντιγράψουν. Όμως ο Γκουαρδιόλα προπόνησε μόνο την Μπαρτσελόνα, την Μπάγερν Μονάχου και τη Μάντσεστερ Σίτι. Δεν ανέλαβε ποτέ μια ομάδα δεύτερης κατηγορίας που παλεύει για την παραμονή. Δεν δούλεψε ποτέ στα γήπεδα της Ουρουγουάης. Στη Σίτι αγόρασε τερματοφύλακα με 40 εκατομμύρια ευρώ και έναν χρόνο μετά είπε "όχι, θέλω άλλον", πληρώνοντας άλλα 70 εκατομμύρια. Ποιος μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο στην Ουρουγουάη; Κανείς. Ούτε η Πενιαρόλ ούτε η Νασιονάλ. Γι' αυτό όσοι προσπαθούν να τον αντιγράψουν κάνουν λάθος. Δεν έχουν ούτε τις ίδιες συνθήκες ούτε ποδοσφαιριστές με τα χαρακτηριστικά που απαιτεί αυτό το ποδόσφαιρο.»
— Αν δεχθείτε πρόταση για την εθνική Ουρουγουάης, είστε έτοιμος;
«Ναι. Έχω προετοιμαστεί περισσότερο απ' όσο μπορεί να φανταστεί κανείς. Όταν έπαιζα μικρός στην Ουρουγουάη, ονειρευόμουν να φορέσω τη φανέλα της εθνικής. Άργησα να φτάσω στην πρώτη ομάδα, αλλά ήρθε στην κατάλληλη στιγμή. Κατέκτησα το Κόπα Αμέρικα του 1995 και από τότε, όταν έγινα προπονητής, ο μεγάλος μου στόχος ήταν να καθοδηγήσω την εθνική της χώρας μου. Η εμπειρία μου στην εθνική Ελλάδας με βοήθησε να καταλάβω πόσο διαφορετική είναι η δουλειά σε μια εθνική ομάδα και θεωρώ ότι σήμερα είμαι πολύ καλύτερα προετοιμασμένος.»
— Είναι λάθος να περιμένουν τις εκλογές για να επιλέξουν νέο προπονητή;
«Ναι. Η εθνική ομάδα είναι το σημαντικότερο πράγμα στο ποδόσφαιρο της Ουρουγουάης. Όσο πιο γρήγορα επανενωθεί ο κόσμος με την εθνική, τόσο καλύτερα. Όταν κάτι έχει "σπάσει", πρέπει να το διορθώσεις αμέσως και όχι να αφήσεις τον χρόνο να περάσει.»
— Το όνομά σας ακούστηκε και για την Πενιαρόλ. Είναι ένα ενδεχόμενο που παραμένει ανοιχτό;
«Το 2020 υπήρξε επαφή. Εκείνη την περίοδο, λόγω της πανδημίας και οικογενειακών θεμάτων, ήταν αδύνατο να επιστρέψω στην Ουρουγουάη. Δεν αποκλείω τίποτα για το μέλλον.»
— Τι σας εξέπληξε περισσότερο στο Μουντιάλ και ποια ομάδα θεωρείτε φαβορί;
«Με στενοχώρησε ότι κάποιες ομάδες που περίμενα περισσότερα αποκλείστηκαν, όπως η Βραζιλία, κυρίως λόγω του Κάρλο Αντσελότι, τον οποίο θαυμάζω πολύ. Πίστευα επίσης ότι η Κολομβία και ο Ισημερινός θα έφταναν πιο μακριά. Για μένα η Γαλλία είναι η καλύτερη ομάδα του τουρνουά και το μεγάλο φαβορί. Η Νορβηγία ήταν η ευχάριστη έκπληξη. Η Ισπανία ίσως χρειάζεται λίγο περισσότερο τον Λαμίν Γιαμάλ. Η επιλογή μου για την κατάκτηση του τίτλου είναι η Γαλλία. Έχω παίξει απέναντί της με την Ελλάδα στο Παρίσι και πραγματικά με εντυπωσίασε. Είναι μια τρομακτικά δυνατή ομάδα. Έχει σπουδαίους βασικούς, αλλά και αναπληρωματικούς που είναι σχεδόν το ίδιο καλοί ή και καλύτεροι. Αν κάποιος θέλει να την αντιμετωπίσει, πρέπει να το κάνει όπως η Παραγουάη. Δεν μπορείς να παίξεις απέναντί της με κατοχή και να αφήσεις χώρους, γιατί θα σε διαλύσει. Καμιά φορά πρέπει να προσαρμόζεσαι και να χρησιμοποιείς συστήματα που έχουν δυσκολέψει τέτοιες ομάδες. Διαφορετικά, η Γαλλία θα σε κερδίσει σχεδόν πάντα.»
