Δικαστήρια ΕΕ: Θα μπορούν να δεσμεύσουν τραπεζικούς λογαριασμούς που συνδέονται με offshore τζόγο
Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) εξέδωσε τη γνώμη του ότι οι διαδικασίες αφερεγγυότητας θα πρέπει να επιτρέπουν στα κράτη της ΕΕ να δεσμεύουν τους τραπεζικούς λογαριασμούς μη ευρωπαϊκών αδειοδοτημένων φορέων διαδικτυακών τυχερών παιχνιδιών.Η νομική αυτή θέση παρουσιάστηκε σε γνωμοδότηση που δημοσιεύθηκε στις 5 Μαρτίου από τον Γενικό Εισαγγελέα Ριμβούντας Νόρκους στο πλαίσιο της επανεξέτασης της υπόθεσης C-716/24. Ο Γενικός Εισαγγελέας ανέλαβε να εξετάσει την αλληλεπίδραση μεταξύ της «διασυνοριακής είσπραξης χρεών της ΕΕ και των διαδικασιών αφερεγγυότητας» και τον τρόπο με τον οποίο ορισμένοι μηχανισμοί μπορούν να εφαρμοστούν σε υπεράκτιους φορείς τυχερών παιχνιδιών (offshore gambling operators) που λειτουργούν εκτός της αρμοδιότητας της ΕΕ.
Η υπόθεση που προκάλεσε τη γνωμοδότηση
Η υπόθεση ξεκίνησε από αγωγή Γερμανού παίκτη που ζητά την επιστροφή περίπου 57.000 ευρώ από ζημιές σε διαδικτυακό καζίνο με έδρα το Κουρασάο της Καραϊβικής. Αφού εξασφάλισε μια ερήμην απόφαση στη Γερμανία, ο ενάγων υπέβαλε αίτηση δέσμευσης τραπεζικών λογαριασμών που πιστεύεται ότι ανήκουν στον φορέα στο κράτος μέλος της Κύπρου χρησιμοποιώντας τις Ευρωπαϊκές Διαταγές Δέσμευσης Λογαριασμού (EAPO).
Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκε ο μηχανισμός της Ευρωπαϊκής Διαταγής Δέσμευσης Λογαριασμού (EAPO), ο οποίος επιτρέπει στα δικαστήρια να δεσμεύουν κεφάλαια που βρίσκονται σε τραπεζικούς λογαριασμούς σε άλλα κράτη-μέλη πριν από την εκτέλεση μιας δικαστικής απόφασης. Ο στόχος είναι να αποτραπεί η μεταφορά ή απόσυρση χρημάτων από τον οφειλέτη πριν ολοκληρωθεί η διαδικασία είσπραξης.
Ωστόσο, στην περίπτωση του Γερμανού ενάγοντος, η διαφορά έγινε πιο περίπλοκη καθώς κινήθηκαν διαδικασίες αφερεγγυότητας κατά του φορέα εκμετάλλευσης με άδεια από το Κουρασάο. Η χώρα της Καραϊβικής εμπίπτει εκτός του νομικού πλαισίου της ΕΕ, καθιστώντας τις διαδικασίες μη ευθυγραμμισμένες με το πλαίσιο αφερεγγυότητας της ΕΕ του Αναδιατυπωμένου Κανονισμού Αφερεγγυότητας.
Η νομική ερμηνεία του Γενικού Εισαγγελέα
Ο Γενικός Εισαγγελέας εξέτασε το ερώτημα αν μια διαδικασία αφερεγγυότητας (δικαστική ή εξώδικη διαδικασία που ενεργοποιείται όταν ένας οφειλέτης, φυσικό πρόσωπο ή επιχείρηση, αδυνατεί να εκπληρώσει τις ληξιπρόθεσμες χρηματικές υποχρεώσεις του προς τους πιστωτές του) σε τρίτη χώρα πρέπει να εμποδίζει ένα ευρωπαϊκό δικαστήριο να εκδώσει διαταγή δέσμευσης τραπεζικών λογαριασμών εντός της ΕΕ.
Σύμφωνα με τη γνωμοδότησή του, οι διαδικασίες αφερεγγυότητας που ξεκινούν εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν θα πρέπει να εμποδίζουν αυτόματα την έκδοση τέτοιων διαταγών. Η εξαίρεση που προβλέπει ο σχετικός κανονισμός αφορά κυρίως διαδικασίες αφερεγγυότητας που έχουν ξεκινήσει εντός κρατών-μελών της ΕΕ.
Ο ίδιος σημείωσε ότι πιθανές συγκρούσεις μεταξύ μιας διαταγής δέσμευσης και μιας διαδικασίας αφερεγγυότητας σε τρίτη χώρα πρέπει να εξετάζονται στο στάδιο της εκτέλεσης της απόφασης και όχι κατά την έκδοση της διαταγής. Οι διαταγές δέσμευσης αποτελούν προσωρινό μέτρο που αποσκοπεί απλώς στη διασφάλιση των περιουσιακών στοιχείων.
Επιπτώσεις για τις υπεράκτιες εταιρείες τυχερών παιχνιδιών
Η προσέγγιση αυτή θα μπορούσε να αυξήσει τους νομικούς κινδύνους για εταιρείες online τυχερών παιχνιδιών που λειτουργούν με άδειες εκτός ΕΕ αλλά χρησιμοποιούν ευρωπαϊκές υποδομές πληρωμών. Πολλοί τέτοιοι πάροχοι, παρότι έχουν άδειες σε περιοχές όπως το Κουρασάο, διατηρούν τραπεζικούς λογαριασμούς ή συστήματα πληρωμών σε χώρες της ΕΕ, όπως η Κύπρος, η Μάλτα, το Λουξεμβούργο και η Ιρλανδία.
Η γνωμοδότηση υποδηλώνει ότι οι δομές αυτές ίσως δεν προσφέρουν επαρκή προστασία σε περίπτωση που παίκτες της ΕΕ κερδίσουν δικαστικές αποφάσεις εναντίον των εταιρειών.
Η υπόθεση συνδέεται και με πρόσφατη απόφαση του ΔΕΕ τον Ιανουάριο του 2026 στην υπόθεση Βούνερ (C-77/24). Εκεί κρίθηκε ότι οι παίκτες μπορούν να ασκούν αγωγές εναντίον μη αδειοδοτημένων παρόχων βάσει της νομοθεσίας της χώρας τους, ακόμη κι αν δεν υπάρχει ενιαία ευρωπαϊκή νομοθεσία για τα τυχερά παιχνίδια.
Τι αναμένεται
Η τελική απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την υπόθεση C-716/24 αναμένεται μέσα στο 2026 και θα καθορίσει αν το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα υιοθετήσει την ίδια ερμηνεία για τη χρήση των ευρωπαϊκών διαταγών δέσμευσης λογαριασμών. Εάν συμβεί αυτό, το νομικό περιβάλλον για τους υπεράκτιους παρόχους τυχερών παιχνιδιών που απευθύνονται σε πελάτες της ΕΕ ενδέχεται να γίνει σημαντικά αυστηρότερο.
Πείτε τη γνώμη σας: